Dritvík Djúpalónssandur (w wolnym tłumaczeniu: głęboka piaszczysta zatoka koło Dritvik) to zatoka z ciemnymi klifami i czarnym piaskiem, położona na Półwyspie Snaefellsnes w zachodniej Islandii. Zwana krainą czarów lawy urzeka surowym i niebezpiecznym pięknem i skrywa przynajmniej dwie historie: rybackiej osady, która zniknęła, i katastrofy statku, którego żelastwo do dziś leży na piasku.
Zapomniana wioska rybacka
Po pierwsze, w sąsiedniej zatoczce Dritvik – 20 minut marszu wzdłuż brzegu – działała niegdyś osada rybacka. Od połowy XVI do połowy XIX wieku było to największe i najbardziej dochodowe wiosenne łowisko w całej Islandii: wypływało stąd od 40 do 60 łodzi z 200-600 sezonowymi rybakami, a w zatoczce stało nawet dziesięć chat, których zarysy widać do dziś (źródło: Park Narodowy Snaefellsjokull). Pozostałościami z tego okresu są cztery znajdujące się na plaży, pomiędzy wysokimi skałami kamienie: Amlóði (23 kg), Hálfdrættingur (54 kg), Hálfsterkur (100 kg) i Fullsterkur (154 kg). Jak głoszą opowieści, używano ich do… sprawdzania siły rybaków. Dzisiejszym turystom zwykle trudno podnieść choćby najmniejszy z nich. Równie trudno uwierzyć, że najsilniejsi rybacy podnosili kiedyś ten największy…
W skałach, między którymi przechodzimy na plażę z parkingu, znajdują się dwie słodkowodne laguny: Djúpalón i Svörtulón – to od pierwszej z nich plaża wzięła nazwę. Niegdyś uważano je ponoć za bezdenne, choć współcześnie zmierzono ich głębokość na… ok. 5 metrów. Wyglądają skromnie, a trzymały przy życiu całe łowisko: każdą kroplę wody pitnej dla Dritviku trzeba było przynieść właśnie stąd.
Pomnikiem przyrody tego obszaru jest Söngklettur, czyli śpiewająca skała – duża skała lawowa o czerwonawym odcieniu, przypominająca elficki kościół. W pobliżu znajdują się inne formacje skalne o folklorystycznym wyglądzie, w tym rzekome trolle przewrócone na kamień Kerling i Lóndrangar (uwaga: większość samotnych skał na wybrzeżu Islandii to wg legendy zamienione w skałę trolle).
Gdzie ja rezerwuję, gdy jadę na Islandię
Najlepsze oferty na Islandię
Wyselekcjonowane serwisy, najlepsze ceny
Resztki brytyjskiego statku
Ciekawostką przyciągającą tu turystów są rozrzucone na piasku szczątki brytyjskiego trawlera – Epine GY-7. Statek rozbił się na wschód od Dritviku w nocy 13 marca 1948 roku. Choć na pomoc przybyły okoliczne ekipy ratownicze, ze względu na ciężkie warunki atmosferyczne z 19-osobowej załogi katastrofę przeżyło jedynie 5 osób.
Porozrzucane na plaży szczątki statku stanowią malowniczą, lecz jednak ponurą pamiątkę tej katastrofy.
Dritvik Djupalonssandur – informacje praktyczne i wskazówki
Spacerując po plaży Djúpalónssandur, zachowaj szczególną ostrożność. Oceaniczne fale na Islandii potrafią być bardzo zdradliwe, zwłaszcza podczas wietrznej, burzowej pogody.
Podobają Ci się lśniące kamyki, które tworzą plażę (djúpalónsperlur – “perły Djúpalón”)? Pamiętaj, że jesteś w parku narodowym – Þjóðgarðurinn Snæfellsjökull – i że kamienie są chronione prawem i nie można ich zabierać z plaży.
Ze względu na szacunek wobec marynarzy, którzy zginęli w katastrofie statku, turyści proszeni są także o zostawienie w spokoju resztek statku.
Jak dojechać do Dritvik Djupalonssandur
Aby dotrzeć do Dritvík Djúpalónssandur, trzeba dojechać na sam koniec półwyspu Snaefellsnes – w jego południowo-zachodni narożnik. Z głównej drogi półwyspu, numer 54, zjeżdżamy na drogę 574 (Útnesvegur), która okrąża czubek półwyspu, a z niej na drogę 572 (Dritvíkurvegur) – dwukilometrową odnogę ze znakiem na Djúpalónssandur. Samochód można zostawić na wygodnym, choć często zatłoczonym, parkingu, z którego na plażę prowadzi wyraźnie wyznaczona ścieżka. Toalety i drugi parking są przy głównej drodze, a stamtąd schodzi na plażę dwukilometrowy szlak przez pole lawy.
Z plaży wyznaczony szlak idzie dalej do samego Dritviku: 1 kilometr, około 20 minut, w skali parku „wymagający” – i to tam, a nie na Djúpalónssandur, leżą zarysy rybackich chat.
Mapa: dojazd samochodem z Grundarfjordur na plażę Djupalonssandur — kliknij, żeby otworzyć interaktywną mapę
Zdjęcia z Dritvik Djupalonssandur
