Czarny, drewniany kościół Búðakirkja stoi w Búðir – przysiółku, który był niegdyś ruchliwą osadą handlową. Wyróżnia się wyjątkowo estetycznym wyglądem oraz dość niezwykłą historią powstania.
Kościół w Budir, czyli Budakirkja
W jednolicie czarnej bryle kościoła wyróżniają się wyłącznie niewielkie białe akcenty – drzwi i okna. Búðakirkja jest zabytkowym, chronionym kościołem parafialnym – należy do miejscowej parafii i jest pod jej opieką (tak podaje Náttúruverndarstofnun, urząd zarządzający rezerwatem Búðahraun).
Minimalistyczna, ale bardzo wyrazista bryła wspaniale kontrastuje z niebem i widocznymi w oddali szczytami gór. Można odnieść wrażenie, że Budakirkja spadł tu z nieba… Nic dziwnego, że stał się nie tylko obiektem zainteresowania fotografów, ale także przyszłych małżonków planujących ślub i wesele.
Kościół Budakirkja
Kościół ma też dość niezwykłą historię. Pierwszy kościół w tym miejscu powstał w roku 1703 – zbudował go Bent Lárusson. Niestety został później zniszczony, a lokalna parafia w 1816 r. – zlikwidowana. Jednak jedna z parafianek – Steinunn Sveinsdottir – postawiła sobie za cel odbudowę lub postawienie tu nowego kościoła (legenda mówi, że we śnie prosił ją o to sam Bent Lárusson). Jej prośby były jednak odrzucane przez zwierzchników Kościoła Islandii (to Kościół ewangelicko-luterański) i zgodę na budowę uzyskała dopiero na dworze królewskim, w roku 1848. Dlatego właśnie na kołatce kościoła znajduje się dość nietypowa inskrypcja. Budowę ukończono w 1848 roku, ale poświęcono go dopiero w 1851 roku. Steinunn naturalnie została pochowana na przykościelnym cmentarzu. W latach 1984-87 kościół został zrekonstruowany i ponownie poświęcony: przeniesiono go w całości ze starego cmentarza na nowy fundament i odtworzono w takim kształcie, jaki według przypuszczeń miał w 1848 roku.
Kościółek ma zabytkowe elementy wyposażenia: dzwon z 1672 r., kołatkę z 1703 r. (z nietypową inskrypcją) oraz ołtarz, srebrny kielich i dwa świeczniki z połowy XVIII w.
„Ten kościół został zbudowany w 1848 roku bez wsparcia duszpasterzy”.
Przysiółek Búðir
Búðir, w którym stoi kościół, to mały przysiółek na południowym wybrzeżu zachodniej części półwyspu Snæfellsnes. Niegdyś zamożna wioska rybacka i jedno z najbardziej ruchliwych miejsc handlowych Snæfellsnes, dziś utrzymuje się przede wszystkim z turystyki. Już Saga o ludziach z Eyri (Eyrbyggja saga) wspomina tutejszą przystań Hraunhafnarós (dziś Búðaós) jako miejsce handlu, a według spisu ludności z 1703 roku mieszkało tu około 100 osób.
Búðir znajduje się w obrębie pola lawy Búðahraun. Sięga ono na wschód od wioski, wzdłuż brzegu zatoki Faxaflói, a na zachód – do rafy Hraunlandarif. Lawa wypłynęła 5000-8000 lat temu z 88-metrowego krateru wulkanicznego Búðaklettur, położonego w centralnym punkcie pola. Otwór po jego południowo-zachodniej stronie prowadzi do 382-metrowej jaskini Búðahellir.
Búðahraun słynie z bogatej flory: rośnie tu około 130 gatunków roślin, w tym rzadkie i chronione, a także 11 z 16 gatunków paproci znanych na Islandii. Wschodnia część pola lawowego jest od 1977 roku oficjalnym rezerwatem przyrody.
Budakirkja zimą
Jak dojechać do kościoła Budakirkja
Budir leży tylko ok. 2 km na południe od miejsca, gdzie z główną drogą półwyspu – drogą nr 54 – łączy się droga 574, objeżdżająca najdalej na zachód położoną część Snaefellsnes. Do samego kościoła prowadzi krótka boczna droga nr 5723 (Búðavegur), która odchodzi od drogi 574.
To ok. 20 km na północny wschód od Arnarstapi i ok. 40 km na południe od Grundarfjörður (w prostej linii to tylko ok. 12 km).
Kościół Budakirkja
