Hjörleifshöfði (Hjorleifshofdi, dosł. Cypel Hjörleifa) to 221-metrowe wzgórze na skraju równiny Mýrdalssandur, na wschód od Vik. W jego wnętrzu znajduje się jaskinia zwana dziś Jaskinią Yody.
Jaskinia Yody
Hjorleifshofdi to niewielkie wzgórze, ale jaskinia w jego wnętrzu jest dość przestronna. Po islandzku nazywa się Gígjagjá – od legendy o morskim potworze, zaklętej kobiecie, która miała w niej mieszkać (źródło: Viking Park, po angielsku). Panuje w niej intensywne echo, ale najbardziej charakterystycznym elementem jest jej wejście, wyglądające niczym „nie z tego świata”.
Wiele osób twierdzi, że wejście widziane od środka wiernie odwzorowuje postać filmowego Yody. Co, jak nietrudno zgadnąć, dało początek współczesnej turystycznej nazwie jaskini.
Wejście do Jaskini Yody widziane z zewnątrz
Góra Hjorleifshofdi
Wzniesienie będące domem jaskini to tuja, czyli stromościenna góra stołowa z tufu, która powstała w wyniku erupcji pod lodowcem pod koniec ostatniej epoki lodowej (źródło: Katla Geopark, po angielsku). Co ciekawe, przez wiele lat było ono prawdopodobnie wyspą. Połączyło się ze stałym lądem dopiero w okresie osiedlania się na wyspie pierwszych osadników, gdy u jego stóp był jeszcze fiord Kerlingarfjörður (źródło: Visit South Iceland, po angielsku).
Nazwa wzgórza pochodzi od osadnika Hjörleifura Hróðmarssona, przybranego brata Ingólfura Arnarsona, pierwszego osadnika Islandii. Obaj wypłynęli z Norwegii w 874 roku: Ingólfur osiadł tam, gdzie dziś leży Reykjavik, a Hjörleifur tutaj, nad fiordem u stóp cypla. Już następnej wiosny Hjörleifur i jego ludzie zginęli z rąk irlandzkich niewolników, których przywiózł ze sobą. Jego kurhan ma się znajdować na szczycie wzgórza (źródło: Viking Park).
Na południowym zboczu wzgórza do 1936 roku stało gospodarstwo – przeniesiono je tu po erupcji Katli w 1721 roku (źródło: Visit South Iceland).
Malownicze, choć mocno surowe otoczenie skały Hjorleifshofdi sprzyja pieszym wędrówkom. Zwolennicy mocniejszych wrażeń mogą spróbować także wspinaczki na szczyt, gdzie jest kurhan i skąd widać okolicę na wszystkie strony.
Hjorleifshofdi Cave — wskazówki i informacje praktyczne
Mapa: dojazd samochodem z Vik do jaskini Hjorleifshofdi — kliknij, żeby otworzyć interaktywną mapę
- Jaskinia leży w zachodniej części Mýrdalssandur, rozległej piaszczystej równiny na wschód od Vik.
- Droga dojazdowa do jaskini odbija od drogi nr 1 ok. 12 km na wschód od miasteczka. Dojeżdżamy nią (ok. 2 km) w bezpośrednie pobliże jaskini. Droga jest szutrowa, ale poradzi sobie z nią także samochód bez napędu 4×4.
- Parking jest płatny. Teren jest prywatny i działa jako Viking Park: za zwykły samochód płaci się 1400 ISK (ok. 40 zł) za dzień (opłata ważna do północy), za większe auta 2500 lub 6400 ISK (ok. 75 lub 190 zł). Najprościej zapłacić w aplikacji EasyPark (strefa 870, Viking Park – Sannir Landvættir), która dolicza 210 ISK (ok. 6 zł) opłaty serwisowej; można też skorzystać z aplikacji AutoPay albo kodu QR z tablic. Kto nie zapłaci tego samego dnia, dostaje 4500 ISK (ok. 130 zł) dopłaty (źródło: Sannir, ceny wrzesień 2026).
- Dostęp do jaskini jest możliwy przez cały rok. Zimą we wnętrzu często tworzą się sople, a kałuże zamarzają. Takie warunki nadają temu miejscu wyjątkowej atmosfery i… wyglądają znakomicie na zdjęciach.
- Wizyta w Jaskini Yody to gratka dla fanów Gwiezdnych Wojen. Nie tylko z powodu charakterystycznego kształtu jej wejścia, ale również dlatego że na piaskach przed jaskinią nakręcono sceny otwierające film Łotr 1.
Parking jest już niestety płatny (EasyPark). Warto zrobić krótki spacer wzdłuż podnóża góry (chociażby do samotnego głazu). Zjawiskowe pustkowie.
ano tak – wszystkie parkingi zmierzają w tę stronę… A sam dojazd bez problemów? bo tam czasem jest strumyk do przekroczenia, który bywa głęboki i/lub grząski… Był?
Strumyka nie było, ale następnego dnia zaczęło solidnie padać, więc pewnie wrócił.
I jeszcze jedno. Strefa płatna zaczyna się od razu przy drodze nr 1 – ze względu na Viking Park (nie wiem co to – nie zaglądaliśmy).
Niesamowite miejsce, wejście oglądane od wewnątrz faktycznie ma postać Mistrza Yody. Zdjęcia nie oddają tego co widać na żywo!